Een golf van frisse, zuivere lucht en moleculaire ozon. Groene appel luidt het verhaal in, verboden vanille heeft het laatste woord. Daartussenin liggen dromerige, zachte musk noten, oude pocketboeken en kasjmierhout. Gewichtloze liefde op moleculair niveau. Verstrengelde ledematen en hete huid tijdens woestijnnachten. Witte verf op canvas. De terugkeer van het verloren paradijs. En dan: stilte.

Groene appel, zachte musk noten, ozon, pocketboeken, warme huid, witte verf, kasjmierhout, pluizige wolken, verboden vanille

Margaux Le Paih-Guérin